Bitmek ya da İnsan-ı Kamil / Bora Ercan

Bitmek, Eski Türkçe Bütmek’den gelir ses değişimine uğrayarak. Bütmek ise bugün, ‘bütün’, ‘bütünlük’, ‘bütünleme’, ‘bütünleşme’, ‘bütünleşmek’ olarak dilimizde.[/highlight]

Buradaki bütünlüğün bir yönü de insan-ı kamil olmakla ilgili. Kamil, olgun demektir. İnsanın olgunlaşma sürecinde kritik nokta ‘bitmek’tir. İnsan bir yandan gündelik düşünce dizgesinden kurtulurken, hırslarını, arzularını, kavgalarını bir kenara bırakırken, kısacası eski varlığını bitirirken, diğer bir yandan da yeniden ‘bitmektedir’. Bu bitme hali, bütünlükle birlikte var olur. Bu bütünlük, tasavvufi açıdan insanın ulaşabileceği en üst noktadır. Hakikati elde etme halidir.

Sekiz basamaklı yoga açısından baktığımızda bütünlük aşaması yedinci, sekizinci basamaklardır, diyebiliriz. Bu basamaklara ulaşmak için de en önemli bitmek noktası birinci basmağın birinci kuralı ahimsa’dır.

Bitmek, hangi anlamda olursa olsun, bir akışın, bir döngünün parçasıdır. Yol bize öğretecektir, Kişi bu yolda zahirle batın arasında yerini bulur. Bu yol elbette, içinde ‘çile’yi de barındıracaktır. Bu çile, acı ve sıkıntı değil, kararlılık anlamındadır.

Çileyi niyetten ayrı tutamayız. Kişi, yolda metanetle, sabırla, inançla bite bite, büte büte…

No Replies to "Bitmek ya da İnsan-ı Kamil / Bora Ercan"

    Leave a reply